L’angolo della poesia. ” Annammurate ‘e tè” di Pino Rispo D.R.

Annammurate ‘e tè

di Pino Rispo D.R.

‘O core me sbatte voglio
raccuntà pecchè,
Manca poco pe turnà
m’braccia”ttè,
Je parlo ‘e Napule,
Si….Napule mia…
È passato n’anno ‘e miezo….
Ma me parano ciento,
quanta malincunia,
Sento n’ammore vero dint”o core,
E ‘na passione ca cresce sempe
cchiù forte ancora,
Nun veco ll’ora e te vedè
Pecchè chiste uocchie songhe
Sempe cchù annammurate ‘e tè,
‘O destino me purtaje luntano
Ma cu ‘a memoria te so rimasto sempe vicino,
Comme ‘a chisto core ca more
‘e passione,
Tu pe mme si comme ‘a primma
uagliona,
Facenno ‘stu penziero fra poco
è dimane…
E l’ansia e turnà ccá….
Già me fà sentì male,
Ma pe mmò penzo sule ‘a venì
ha ddo te e a essere felice,
E a quanta vase e abbracci
Ca m’aggia dà cu l’amici,
Ajere emigrante ma ogge
nuovo Brigante,
Doppo tante anne venetto
A sapé
Pecchè ‘e genitori
me purtaiene luntane ‘a te,
Se chiammajene libberatori
Scise do nord,
e s’arrubajene ‘a libertà
ogge te veco ‘a luntano
Cu tanta malincunia…
E ogni juorno me sceto
A chest”amara veritá,
E me calma sulo ‘o penziero
e turnà….
m’avote e m’agiro,
E pure ‘sta notte ha dda passà!